Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Διαφθορά!!!

Τα προβλήματα λύνονται λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα και η λύση είναι αποτέλεσμα εμπειρίας και ρεαλιστικής αντιμετώπισης της αιτίας του προβλήματος.

Η ρίζα του κακού είναι αυτή που πρέπει να χτυπηθεί για να διορθωθεί μια στρεβλή  κατάσταση και ταυτοχρόνως να επιδιορθωθούν και όλες οι παρενέργειες του προβλήματος.

Ποια είναι λοιπόν η πραγματική αιτία της κρίσης; Απαντήσεις πολλές,τεράστιο Δημόσιο φοροδιαφυγή, υπέρμετρος εξωτερικός δανεισμός,τραπεζικό σύστημα, κρατισμός,έλλειψη εγχώριας παραγωγής,κοινό νόμισμα.

Έχουν αναλυθεί όλες από οικονομολόγους, από πολιτικούς, από δημοσιογράφους,από μανάβηδες,από χασάπηδες,από την κυρά Κατίνα και από τον κυρ-Μανώλη. Είναι όμως αυτές όλες οι αιτίες που μας οδήγησαν εδώ;Είναι η ρίζα του κακού;

Πως ονομάζεται η ομιλία του πρωθυπουργού μιας χώρας που παλεύει 5 χρόνια τώρα να βγει από το τούνελ ότι θα καταστραφεί το σύμπαν εαν κυβερνήσει η αντιπολίτευση με συνέπεια να γκρεμιστεί το χρηματιστήριο και να  εκτοξευθούν τα περιβόητα spreads;Πως χαρακτηρίζεται δημόσια δήλωση εκπροσώπου οτι θα αποσύρει τα λεφτά του από τις τράπεζες εαν κυβερνήσει η αντιπολίτευση;Πως ισχυρίζεται η κυβέρνηση οτι θα βγούμε από το μνημόνιο όταν το εξωτερικό χρέος είναι 172% όταν μπήκαμε με 120%;Πως ψυχολογείς τον  αντιπρόεδρο που ζητά ψήφο εμπιστοσύνης για να διατυπώσει απερίφραστα η αντιπολίτευση ότι δεν θα ψηφίσει πρόεδρο Δημοκρατίας, άρα τέλη Μαρτίου θα έχουμε εκλογές;

Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν λένε τίποτα τυχαία και φυσικά επ ουδενί δεν είναι ανεγκέφαλοι και ανίκανοι,απλώς είναι βαθύτατα ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ.Η αντιπολίτευση μας μιλάει για ακύρωση των μνημονίων,για διαγραφή του χρέους,για μονομερείς ενέργειες,δεν μιλάει όμως για τις συνέπειες αυτών των σχεδίων,δεν αποκαλύπτει τι τι θα κάνει εαν βρεθεί αντιμέτωπη με το ΟΧΙ σε όλα των ευρωπαίων,δεν περιγράφει το σχέδιο Β, όταν όλα θα πάνε στραβά.Γιατί το κάνει;Γιατί δεν λέει την σκληρή αλήθεια,γιατί χαιδεύει τα αυτιά των ψηφοφόρων;Σίγουρα και αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ανίκανοι,ούτε ρισκάρουν να λυντσαριστούν από έναν εξαγριωμένο όχλο.Απλώς είναι ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ εως το κόκκαλο.

Αυτή λοιπόν είναι η αιτία που δημιούργησε την κρίση,η ΔΙΑΦΘΟΡΑ,η κρίση αξιών,το ατομικό συμφέρον,το πως θα περάσουμε καλά και όχι το πως θα το κάνουμε καλά για όλους.Ο βουλευτής που τα παίρνει,ο δημοσιογράφος που χρηματίζεται,ο εφοριακός που τα παίρνει, ο γιατρός που τα παίρνει,ο δάσκαλος που βαριέται,ο αυταρχικός αστυνομικός,ο παπάς που έχει τα τυχερά του,ένας ατελείωτος κατάλογος παραδειγμάτων που σχηματίζουν ένα εκρηκτικό μείγμα που παρασύρει και τον πιο έντιμο υγιή πολίτη στην αποχαύνωση και στον ωχαδερφισμό.Η παρέλαση διεφθαρμένων συνεχίζεται όλα αυτά τα χρόνια,ελάχιστες παρεμβάσεις όμως υπήρξαν ωστε να χτυπηθεί το φαινόμενο αυτό που τρώει τα σωθικά της πατρίδας μας από άκρη σε άκρη.

Την ύστατη στιγμή και πιάνοντας επιτέλους το νόημα της μετακίνησης ψηφοφόρων στην Χ.Α. η αντιπολίτευση μιλάει για βουλευτές που τα παίρνουν για να ανεξαρτητοποιηθούν και να στηρίξουν την κυβέρνηση μεσω της εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας, αν υποσχεθεί αίμα και θέαμα για τους  σάπιους πολιτικούς που μας οδήγησαν στον όλεθρο,φυλακές για τους μεγαλοκαρχαρίες εκδότες και καναλάρχες-εργολάβους θα αποκτήσει άνετα αυτοδυναμία. Θα λυθούν τα προβλήματα μας;Πιστεύει κανείς οτι σε αυτόν τον λαβύρινθο που έχουμε μπεί υπάρχει έξοδος;Σίγουρα θυμάστε την αγαπημένη φράση όλων αυτών των πολιτικών ”να μπεί το μαχαίρι βαθιά στο κόκκαλο”,τώρα όμως ήρθε η ώρα αυτό να γίνει πραγματικότητα,έφτασε επιτέλους η στιγμή που πρέπει όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας,για να έχουμε μέλλον,για να έχουμε μια κοινωνία όπως την ονειρευόμαστε.Ελπίζω και εύχομαι οτι η επόμενη κυβέρνηση θα αναγκαστεί να προχωρήσει  σε ξεκαθάρισμα και βαθιά καταπολέμηση της διαφθοράς,αλλά ακόμα και εάν δεν το κάνει,η εξέλιξη της πορείας της χώρας θα οδηγήσει αναπόφευκτα εκεί.

Ο ΑΣΤΕΓΟΣ


Του ΚΩΣΤΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗ


΄Εχει να ξυριστεί σχεδόν μια βδομάδα. Την τελευταία φορά , είχε ξυριστεί στον δημοτικό ξενώνα που φιλοξενείτο για δύο μήνες με την ελπίδα να βρεί μια δουλειά και να φύγει, όπως έλεγε κι ο  κανονισμός . Με παρακάλια στον Διευθυντή, έγινε σιωπηρή παράταση για μια βδομάδα ακόμα. ΄Όμως, κι αυτή η βδομάδα πέρασε, και καμμιά δουλειά δεν βρήκε.
Ο Στέλιος είναι μόλις 41 ετών, κι όμως αισθάνεται το βάρος περισσότερων χρόνων.

Στο αριστερό του χέρι κρατά ένα νάυλον αδιάβροχο και στο δεξί του χέρι την μικρή βαλίτσα και το σλήπιν μπάγκ. Κλείνει την εξώπορτα του ξενώνα, και κατεβαίνει το τελευταίο σκαλοπάτι πριν βγεί στον δρόμο.
Δρόμος…. Όνομα και πράγμα. Πρώτη ημέρα άστεγης ζωής.. Ήταν κάποτε ένας καλοστεκούμενος μικρέμπορος. ΄Όμως, οι δουλειές δεν έχουν την καλή τους μόνο πλευρά, τα μεγάλα καταστήματα έφεραν τον ανταγωνισμό κι αυτός την ανεργία. Οι δουλειές δεν φέρνουν τώρα κέρδη, τα απούλητα φέρνουν ζημιά γιατί οι τόκοι των δανείων δεν κοιτάνε αναδουλειές, όλοι σε λυπούνται αλλά κανείς δεν σε βοηθά.
Ο Στέλιος προχωρά στον δρόμο και κοιτάζει τις φωτισμένες βιτρίνες. Είχε κι αυτός μια φωτισμένη βιτρίνα που λίγο πριν τα Χριστούγεννα, της άλλαζε την παλιά διακόσμηση με πιο μοντέρνα, καινούργια. Τώρα, δεν έχει μαγαζί, αλλά ούτε και σπίτι..
Κοιτάζει τα αυτοκίνητα που είναι παρκαρισμένα δίπλα στα μαγαζιά και σκέπτεται το δικό του αυτοκίνητο που πούλησε μισοτιμής για να πληρώσει το δάνειο της αγοράς εμπορευμάτων. Αλλά και τα εμπορεύματα πουλήθηκαν μισοτιμής και το δάνειο δεν εξοφλήθηκε ακόμη. Έγινε κατάσχεση της μικρής του ακίνητης περιουσίας και βρέθηκε στο ξενώνα αστέγων.΄Εψαξε για δουλειά, πάνω από δυό μήνες, αλλά τίποτε. ΄Οπου κι αν πήγαινε, η ίδια σκληρή ερώτηση.
– Τι δουλειά ξέρεις ; Τι δουλειά έκανες ; Εμπόριο ; Δεν είναι δουλειά αυτή…. Τώρα πιά υπάρχουν τα μεγάλα καταστήματα που τα έχουν όλα και πιο φθηνά, κοίταξε να γίνεις εργάτης ή αγρότης ή πλανόδιος πωλητής….Μα και τα εργοστάσια κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο από το ανταγωνισμό των εισαγόμενων, και οι αγρότες χωρίς δικό τους χωράφι και μηχανήματα, είναι κολίγοι. Όσο για το «πλανόδιο πωλητή», έχει ζήσει για καιρό την περιπέτεια και τώρα καμιά πόρτα δεν ανοίγεται εύκολα…

Ο Στέλιος ζούσε στο κέντρο της μεγαλούπολης, της Αθήνας. Δεν ζούσε δίπλα του κανένας συγγενής γιατί όλοι είχαν φύγει γιά την επαρχία και την Γερμανία. Από τότε, ούτε γράμμα, ούτε ακρόαση. Ο Στέλιος δεν αισθάνεται υπεύθυνος, γιατί αρκετές φορές που τους τηλεφώνησε και έγραψε γράμμα, δεν πήρε καμία ανταπόκριση, όσο είχε και σπίτι και μαγαζί.
Ο Στέλιος έχει τελειώσει το εξατάξιο Γυμνάσιο αλλά οι γνώσεις για χίλια-δυό θέματα είναι πολύ μεγάλες. Μιλάει για τις οικονομικές θεωρίες, τις φιλοσοφικές αναζητήσεις, τα μηχανολογικά προβλήματα και τις νέες εφευρέσεις, σαν να έχει τελειώσει τις μισές τάξεις του Πανεπιστήμιου. Ήταν σε όλους αγαπητός και για τα έξυπνα ανέκδοτα του. Γνώριζε τις περισσότερες βιομηχανίες αυτοκινήτων, εργαλείων και συσκευών. Γνώριζε την ποιότητα και τις τιμές των προϊόντων και μπορούσε να πει εύκολα ποια θα ήταν η συμφέρουσα αγορά μεταξύ πολλών ομοειδών προϊόντων.
Τώρα, περπατάει σκυφτός, δίπλα στις βιτρίνες αυτών των προϊόντων και ούτε ασχολείται με ποιότητα και τιμές. Κοιτάζει τα αυτοκίνητα και σκέπτεται πώς θα ήταν όμορφο να βρίσκονταν εκεί μέσα, όχι για να πάει κάποια βόλτα ή ταξίδι, αλλά γιατί το κρύο άρχισε να γίνεται πιο τσουχτερό και πρέπει να αρχίσει να ψάχνει για το πρώτο του υπαίθριο κατάλυμα. Είναι ήδη μέσα Νοεμβρίου και δεν ξέρει αν το σλήπιν μπάγκ θα του είναι αρκετό.
Σκέψεις ατελείωτες διέρχονται μέσα από το μυαλό του Στέλιου. Σκέψεις για τα χρόνια που πέρασαν, για τα χαμένα όνειρα, τις μάταιες ελπίδες. Και ασυγκράτητα χονδρά δάκρυα, γεμίζουν το ταλαιπωρημένο του πρόσωπο, το αξύριστο για μια βδομάδα. Αναφιλητά και λυγμοί. Δεν έκλεψε, δεν σπατάλησε, μόνο ατύχησε ή δεν άντεξε τον ανταγωνισμό. Καιστην ηλικία που βρίσκεται, θέλει να ελπίζει αλλά και γρήγορα απελπίζεται.. Του έρχονται στο νού τα λόγια που έγραψε ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» έτοιμους για επανάσταση Έλληνες, όταν ζήταγαν την βοήθεια των ευρωπαϊκών λαών.
¨Είναι δύσκολες αι θύρες, όταν η χρεία τες κουρταλεί» . Δεν ανοίγουν εύκολα οι πόρτες όταν έχεις ανάγκη…Και αυτός βρίσκεται πρώτη φορά σε μεγάλη ανάγκη και ζητά την πιο φτωχική πόρτα να ανοίξει και ας του πεί κάποιος , έστω, και ένα παρηγορητικό ή ελπιδοφόρο λόγο. Άς του δώσει ένα ζεστό ρούχο ή μια φέτα ψωμί. Ασυναίσθητα, τα χέρια του απλώθηκαν στην μικρή βαλίτσα, την άνοιξαν και πήραν ένα κομμάτι ψωμί από το μεσημεριανό φαγητό που είχε φάει στον ξενώνα.
Μέσα στην πείνα του έφαγε δύο από τις τέσσερεις φέτες , συνεχίζοντας το περπάτημα για αναζήτηση καταλύματος. Τώρα ψάχνει για ένα εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο ή μια ανεγειρόμενη οικοδομή. Και στα δυό θα μπορούσε να ανοίξει το σλήπιν μπάνγκ και να κοιμηθεί μέσα του χωρίς να έχει το κίνδυνο μιας νυκτερινής επίθεσης. Μέσα στις σκέψεις του περνά και η αθώα διάρρηξη χωρίς κλοπή αλλά μόνο διαμονή, όμως, δεν του φαίνεται τίμιο και το απορρίπτει.
Θυμάται την σπασμένη γρίλια του παραθυρόφυλλου και την έκπληξη των απόντων κατοίκων της ερημικής αγροικίας, όταν την άλλη ημέρα είδαν να λείπει μόνο ένα πιάτο φαϊ και μια κουβέρτα ενώ τα πανάκριβα στερεοφωνικά ήταν άθικτα. Ο κλέφτης ήθελε να φάει και να κοιμηθεί κι όχι να κλέψει. Από τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου είναι η στέγαση και η διατροφή. Η φτωχική στέγαση και η λιτή διατροφή.
Όταν, κάποιος, στερείται , ταυτόχρονα, και τα δύο, ό ίδιος ή η οικογένειά του, τότε συχνά μπορεί να παραφερθεί καθώς η απελπισία ταλανίζει τις σκέψεις του. Ο Στέλιος όμως, δεν μοιάζει με μπουκαδόρο ή διαρρήκτη. Απελπίζεται αλλά δεν παραφέρεται. Προσπαθεί να ελέγχει τις σκέψεις του τώρα που ανοίγει την πόρτα της άστεγης ζωής Πιστεύει ότι κάθε αρχή είναι δύσκολη κι ότι εύκολα θα συνηθίσει μέχρι να βρεθεί κάποια λύση.
Μια μισοφτιαγμένη οικοδομή χωρίς συρματπλέγματα ή ένα εγκαταλελειμένο με σήμα του Δήμου αυτοκίνητο ψάχνει τώρα απεγνωσμένα για να περάσει το πρώτο του βράδυ. Στα χέρια του κρατά ένα μικρό φακό με μισοτελειωμένες μπαταρίες. Το σκοτάδι είναι πυκνό και φεγγάρι δεν υπάρχει. Κοιτάζει κάποιον που έστρωσε σε παγκάκι αλλά δεν θέλει ακόμα να σκεφτεί γι αυτή την λύση.
Στο τελευταίο τετράγωνο στέκεται τυχερός. Παλιά, έρημη κατοικία νεοκλασικού ρυθμού , ηλικίας τουλάχιστον 130 χρόνων χωρίς πόρτες , παράθυρα και οροφή, με ένα σπασμένο πιθάρι στην υποδοχή. Ένα σκουριασμένο μαγκανοπήγαδο να θυμίζει τις παλιές όμορφες στιγμές που έζησε κάποτε αυτό το σπίτι. Ο Στέλιος φωτίζει με το μικρό του φακό πράγματα και μνήμες.
Κάθε αντικείμενο και μια ιστορία. Ο σπασμένος καθρέπτης είχε υποδεχθεί γενιές και γενιές. Πέρασαν μπροστά απ΄αυτόν κυρίες του ¨καλού κόσμου¨ αλλά και πολεμιστές των δύο μεγάλων πολέμων. Ο Στέλιος φωτίζει με τον φακό το πρόσωπό του και χαϊδεύει τα αξύριστα μάγουλά του. Στον πόλεμο της φτώχιας και της ανεργίας πρέπει να βγεί νικητής. Με τιμιότητα και υπομονή. ΄Όπως τον παλιό, καλό καιρό που δεν είχε ποτέ του πεί κανένα ψέμα, αν και ήταν έμπορος και ήταν επαγγελματική συνήθεια το ψέμα ή η απόκρυψη της αλήθειας.
Βλέποντας το πηγάδι με το μαγγανοπήγαδο, δίψασε και έβγαλε από την βαλίτσα του το παγούρι με το νερό. Δροσιά και αγαλλίαση. Με λίγα πράγματα φτιάχνεις την ευτυχία σου. Θυμήθηκε τα λόγια κάποιου σοφού, « Ευτυχία δεν είναι να κάνεις ότι θέλεις, αλλά να θέλεις ότι κάνεις». Πολύ όμορφα λόγια , αλλά δεν έβλεπε την στιγμή που θα τον εξέφραζαν. Τώρα δεν κάνει ότι θέλει αλλά ούτε θέλει ότι κάνει. Δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Ζει τις δικές του πρωτόγνωρες στιγμές που είναι στιγμές ανάγκης. Ήξερε πάντα να αισιοδοξεί λέγοντας και κάποιο ανέκδοτο. ΄Όμως τώρα τα ανέκδοτα του φαίνονται μια χαζή μορφή επικοινωνίας που αλλοτροιώνουν την ανθρώπινη ψυχή χαρίζοντας της ψέματα και χίμαιρες.
Ψάχνοντας τα αραχνιασμένα δωμάτια βρήκε μια βολική γωνιά για να ανοίξει το σλήπιν μπάγκ και να κοιμηθεί. Οι σκέψεις , όμως, δεν τον αφήνουν να κλείσει μάτι. Έχει στην βαλίτσα του εφημερίδες με αγγελίες για δουλειά στην περιοχή που βρίσκεται, μετά πρέπει να πάει και σε άλλες περιοχές. Πρέπει να φαίνεται περιποιημένος που να μην λέει σε κανέναν ότι είναι άστεγος. Πρέπει να μιλάει με ευγένεια και με ωραία λόγια. Ο Στέλιος πάντα μιλούσε μ΄αυτό τον τρόπο. ΄Ομως, δεν βρισκόταν στην κατάσταση που βρίσκεται τώρα.
Τώρα, πρέπει να φυλακίσει κάθε μελαγχολική σκέψη του και να παρουσιάσει τον Στέλιο των ξένοιαστων εποχών. Πρέπει να ζήσει την ηθοποιία του για την ανάγκη της επιβίωσης. Δεν πιστεύει ότι χρειάζεται τον οίκτο, χρειάζεται μια ειλικρινή βοήθεια που σκοπεύει να ανταποδώσει όταν αρχίσει να εργάζεται και να συντηρείται επαρκώς.
Ο συγγραφέας των « Αθλίων» Βίκτωρ Ουγκώ, του δίδαξε το παράδειγμα του καλού δήμαρχου Μαγδαληνή που ήταν ο πρώην κρατούμενος Γιάννης Αγιάννης, ο κλέφτης ενός καρβελιού ψωμιού. Μετά από πολλά χρόνια απάνθρωπης ταλαιπωρίας ο μεταμφιεσμένος κατάδικος κερδίζει τον σεβασμό της κοινωνίας της πόλης, ξεχνά τις άσχημες στιγμές της φυλακής και εκδικείται την κοινωνία προσφέροντας αγάπη και φιλανθρωπία. Ο Στέλιος βρίσκει στο πρόσωπο του Αγιάννη το δικό του πρόσωπο, μόνο που αυτός δεν έχει πάει τόσα χρόνια φυλακή για ένα καρβέλι ψωμί. Ο κάθε Ιαβέρης που γεννιέται μέσα από την παράλογη νομιμοφροσύνη θα βρεθεί με δική του θέληση πνιγμένος στα νερά του ποταμού Σηκουάνα.
Οι σκέψεις του ξεκινούν να αναζητούν τα παιδικά του χρόνια. Οι βιοπαλαιστές φτωχοί γονείς του τον άφησαν στην καλή θεία για να πάνε για δουλειά στην Γερμανία. Εκεί, όπως έμαθε, πολύ αργότερα, οι γονείς του χώρισαν και κανένας από τους δυό , δεν επιθύμησε να τον ξαναδεί. Η χήρα θεία τον μεγάλωσε σαν δικό της παιδί, αφού η ίδια δεν είχε αξιωθεί να δεί δικό της. ΄Όταν τέλειωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο, δούλεψε σε πολλές δουλειές, από σερβιτόρος, μαραγκός, πλανόδιος πωλητής μέχρι εργάτης αυτοκινήτων.
Η καλή θεία ζούσε φτωχικά γιατί ο συγχωρεμένος άνδρας της της είχε αφήσει χρέη και η ίδια δεν μπορούσε να τα πληρώσει παρά μόνον πουλώντας τα λίγα κινητά που είχε στο όνομά της. Το σπίτι που ζούσαν ήταν υποθηκευμένο και λίγο πριν τον θάνατο της θείας, έγινε η κατάσχεση. Ο Στέλιος είχε αρχίσει να βγάζει δικά του λεφτά και με αυτά κάλυψε τα έξοδα του τάφου, της κηδείας και της δεξίωσης. Η θεία Δέσποινα ήταν το μόνο αγαπημένο πρόσωπο στην ζωή του και η ανάμνηση της ήταν μια γλυκιά νοσταλγία.
Με την ανάμνηση της καλής θείας τα βλέφαρα του Στέλιου έκλεισαν και ο ύπνος δεν άργησε να τον πάρει. Στο όνειρό του είδε ένα μεγάλο καράβι, σαν μια τεράστια Κιβωτό – κρουαζιερόπλοιο. Μέσα στα δωμάτια του πλοίου βρισκόντουσαν όλοι οι άστεγοι της πόλης και στα εστιατόριά του έτρωγαν το μεσημεριανό τους φαγητό. Παντού χαμόγελα και ευτυχία. Ο Δήμαρχος της πόλης είχε προτείνει στο Δημοτικό Συμβούλιο αυτήν την λύση για την αντιμετώπιση των αστέγων, και με ένα φτηνό μίσθωμα την περίοδο που δεν υπάρχει τουρισμός, οι πλοιοκτήτες δέχτηκαν την μίσθωση όλο τον χειμώνα και την μισή άνοιξη.
Στο όνειρό του, το «Πλοίο της Αγάπης» , ακούγεται ο ψαλμωδός «πλούσιοι εφτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον, ουκ ελαττωθήσονται , παντός αγαθού».
Ο Στέλιος πιστεύει στον Κύριον, αλλά ποτέ του δεν Τον έχει εκζητήσει.
Ξυπνά με την γλυκιά ανάμνηση του όνειρου. Μακάρι να γινόταν πραγματικότητα. Όλες οι πόλεις χρειάζονται έναν δήμαρχο Μαγδαληνή. Τότε δεν θα υπάρχουν Γιάννηδες-Αγιάννηδες, τότε δεν θα υπάρχει ανάγκη να κλέψεις ούτε ένα καρβέλι ψωμί.
Μαζεύτηκε μέσα στο στενό σλήπιν μπάγκ, έκλεισε τα μάτια του, κάτι ψιθύρισε σαν προσευχή και ο ύπνος δεν άργησε να λειτουργήσει ευεργετικά στο ταλαιπωρημένο του κορμί.

Το πρωί, τον ξύπνησαν παιδικά γέλια. Τα παιδιά περνούσαν για το σχολείο που ήταν εκεί κοντά, κάνοντας την ανάλογη ευχάριστη φασαρία. Κοίταξε μέσα από τα γκρεμισμένα χαλάσματα, προσέχοντας να μην τον δούν, και είδε μαμάδες με παιδιά να περπατούν στον δρόμο. Δύο , μάλλον αδέλφια, δεν είχαν συνοδό, και δεν μοιάζαν με τα υπόλοιπα. ΄Ηταν το ένα αγόρι και το άλλο, κορίτσι μικρότερο, από κάποια χώρα της Αφρικής. ΄Ηταν και τα δυό χαρούμενα, δεν θεωρούσαν το σχολείο ιεροεξεταστήριο, αλλά τόπο γνωριμίας και φιλίας κοντά στη απαραίτητη γνώση που θα χρειαζόντουσαν για την ζωή. Ο Στέλιος θυμήθηκε τις εικόνες με τα σκελετωμένα πεινασμένα παιδιά της υποσαχάριας Αφρικής και τις σύγκρινε με τα χαμογελαστά πρόσωπα που έβλεπε μπροστά του. Κι αυτός πεινούσε εδώ και δέκα ώρες, όμως η δική του πείνα δεν ήταν ακόμη θανατηφόρα, όπως συμβαίνει σε εκατομμύρια παιδιά των υποανάπτυκτων χωρών. Θυμήθηκε κάποιο διάλογο μεταξύ προτεστάντη ιεραπόστολου και ιθαγενή με καυστικό χιούμορ. Ο ιεραπόστολος ρωτά τον ιθαγενή πως βλέπει τώρα τον κόσμο μετά την επικοινωνία του με τους λευκούς. Και ο ιθαγενής που έχει νοιώσει το σωστό πνεύμα του Ευαγγελίου, του λέει ότι πριν σας γνωρίσουμε, είχαμε άγνοια της ορθής πίστης αλλά είχαμε την γή μας. ΄Όμως, αφού γνωρίσαμε, και πολλούς λευκούς , μετά έχουμε γνώση της ορθής πίστης αλλά δεν έχουμε την γή μας. Ο ιεραπόστολος, ένοιωθε την αλήθεια να κεντάει την ψυχή του, είχε δεί τους ιθαγενείς να στοιβάζονται σαν ζώα για το αμερικάνικο σκλαβοπάζαρο, και δεν έβγαλε φωνή διαμαρτυρίας απέναντι στους έμπορους των εθνών. Είδε τα μικρά αφρικανόπουλα να δέρνονται με τον παιδαγωγικό βούρδουλα και δεν αρνήθηκε να εκτελέσει διαταγές των προϊσταμένων του που του έδιναν έξοδα διαμονής και διανυκτέρευσης σε όμορφο παραδοσιακό πέτρινο κτίριο. Δίπλα σ΄αυτό, τα αχυροκαλύβια και ο παιδαγωγός με τον βούρδουλα. Το διήγημα του Μπίτσερ Στόουν ¨ Η καλύβα του μπάρμπα – Θωμά ¨έρχεται στο μυαλό του. Υπάρχουν άλλα δικαιώματα για κάθε παιδί, ανάλογα με το χρώμα του δέρματος, που έχει γεννηθεί ; Ποιος έφτιαξε τα κληρονομικά προνόμια και ποιος επιδιώκει την διατήρησή τους;
« Αφήστε τα παιδιά να έρθουν σε Εμένα, αυτών είναι η Βασιλεία των ουρανών». Από ποιο Άγιο έμαθαν οι Ευαγγελικοί , να χρησιμοποιούν την ράβδο και το δουλεμπόριο σαν ιεραποστολική μέθοδο;
Όταν σταματήσει το δέντρο να ποτίζεται από υγιές νερό, γρήγορα αρρωσταίνει και ξεραίνεται.
Και το προτεσταντικό νερό πότισε τον καπιταλισμό και την αποικιοκρατία. Μετά την Καθολική ιεροεξέταση, ήρθε ο μορφωμένος δικτάτορας, να αναπληρώσει την πονεμένη Ορθόδοξη μαρτυρία. « Εάν το αλάτι χάσει την αξία του, σε τι πλέον είναι χρήσιμο ; ¨».
Ο Στέλιος δεν αξιώθηκε να παντρευτεί και να κάνει την δική του οικογένεια. Είχε λίγους περιστασιακούς δεσμούς που δεν είχαν μόνιμο χαρακτήρα. Δεν κοίταζε από νωρίς να φτιάξει μόνιμη σχέση, και γι αυτό δεν έβλεπε σκοπό τεκνοποιίας και ανατροφής παιδιών. Τώρα, νοιώθει μια απέραντη μοναξιά, καθώς κοιτάζει τα παιδιά να περνούν μπροστά του με τις τσάντες στα χέρια.
Τώρα, όμως, δεν είναι ώρα για ονειροπολήσεις. Σήμερα, πρέπει να επισκεφθεί τα μαγαζιά που ζητούν υπαλλήλους και εργάτες. Θα ξεκινήσει πρώτα από τα γειτονικά και θα προχωρήσει προς τα διπλανά μαγαζιά. Πρέπει να ευπρεπιστεί λίγο, μια και φοβάται την εμφανισιακή απόρριψη. Ο ξεθωριασμένος σπασμένος καθρέπτης και ένα ξυραφάκι από τον ξενώνα του αφαίρεσαν τα μικρά γένια . Σε λίγο έμπαινε στην πόρτα του πρώτου μαγαζιού.
Το πρωινό έκανε πάνω από είκοσι συστάσεις, έδωσε ισάριθμα προφορικά βιογραφικά και παρέλαβε ισάριθμες πιθανές γνωστοποιήσεις. Ο εργοδότης θα κρίνει σύμφωνα με την προσφορά που τώρα είναι μεγάλη ενώ η ζήτηση εργασίας είναι μικρή. Κανένας εργοδότης δεν βιάζεται να προσλάβει, οι περισσότεροι βιάζονται να απολύσουν. Σήμερα επισκέφτηκε τρείς Δήμους , αύριο άλλους τρείς και μετά θα ξαναρχίσει με νέες αγγελίες από την εφημερίδα.
Η μεγάλη πεζοπορία, του έφερε πείνα αλλά δεν υπάρχει ούτε το παραμικρό νόμισμα στην τσέπη του. Τα συσσίτια της ενορίας έχουν κλείσει και το μυαλό του πηγαίνει στις τελετές κηδειών και μνημόσυνων. Οι άνθρωποι που φεύγουν απ΄αυτόν τον κόσμο, δεν κατακρίνουν τους φτωχούς και καταφρονημένους. Και το μικρό πιατάκι με τα κόλλυβα, τον τσουρεκάκι, το καφεδάκι , το κονιάκ , όλα συμβολικά και όμορφα, είναι για τον Στέλιο πηγή ζωής που θα τον διατηρήσει μέχρι αύριο. Επιστροφή στο αρχοντόσπιτο του 19ου αιώνα και ετοιμασία για ύπνο.
Σήμερα, στον ύπνο του δεν είδε το «Πλοίο της Αγάπης», Είδε δύο μικρά παιδιά , ένα μικρό αγόρι και ένα κορίτσι να περπατούν μέσα σε μια ζούγκλα. Τα αρσενικά και τα θηλυκά λιοντάρια να έρχονται από πίσω τους και από δίπλα τους και να προχωρούνε κοντά τους χωρίς να τα πειράζουν. Τα παιδιά σταματούν και αρχίζουν να χαϊδεύουν τα μεγάλα κεφάλια των λιονταριών με τις ξανθές χαίτες και τα μεγάλα μάτια. Τα λιοντάρια δεν επιτίθενται, είναι υπάκουα σαν πιστά σκυλάκια. « Ο καλός σκλάβος Ανδροκλής και το λιοντάρι .» ….Ο Αίσωπος συναντά τον Δανιήλ και τον λάκκο των λεόντων . Η Μεγάλη Καρδιά και η Μεγάλη Πίστη είναι Συνοδοιπόροι. Ο Στέλιος ξυπνά με αισιοδοξία για αυτήν την ημέρα.
Στην Ιχθυόσκαλα του Κερατσινίου κάνει το πρώτο τρίωρο εργασίας. Μετά στην Λαχαναγορά του Ρέντη κάνει άλλο ένα δίωρο φορτοεκφόρτωσης και έχει στα χέρια του δύο ισάξια χαρτονομίσματα. Με το ένα θα φάει κανονικό φαγητό και με το άλλο θα αγοράσει μπαταρίες και εφημερίδες με αγγελίες.
Στο εστιατόριο φακές, ελιές και τυρί φέτα. Που λεφτά για κρέας ή ψάρια.

Τρίτη μέρα άστεγης ζωής. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Θα πάει ξανά Πειραιά. Μπορεί να βρεί κάποια δουλειά στα καράβια. ΄Εστω και μικρή.
΄Εγραψε μια μικρή πινακίδα « ΖΗΤΑΩ ΔΟΥΛΕΙΑ» και την κρατά συνέχεια στα χέρια του καθώς προχωρά, ανάμεσα από το πλήθος. Η δουλειά δεν είναι ντροπή , Γιατί άραγε να ντρέπεσαι να έχεις και μια αθώα πινακίδα ; Οι διαβάτες όμως, δεν στέκονται να σε δούν καλύτερα. Προσπερνούν μηχανικά χωρίς σχόλια ή απορία. Η ανεργία είναι κοινό μυστικό. Οι νέοι ζούν κοντά στους γονείς τους και τους παππούδες. Ποτέ η ανάγκη δεν έδεσε τόσο στενά τις τρείς γενιές.
Και ο Πειραιάς έχει καράβια από όλες τις γενιές, όμως τόσο τα παλιά, όσο και τα σύγχρονα νέα καράβια , έχουν αναδουλειές , Τα ταξίδια λιγοστά και ο τουρισμός δεν δουλεύει τον χειμώνα στα νησιά. Διαβάζει τα ονόματα των πλοίων για να περάσει η ώρα. Ονόματα δανεισμένα από αρχαίους Έλληνες, γυναικεία ονόματα και ένα πολύ πρωτότυπο.
Παράξενο όνομα για καράβι της γραμμής. « ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ .»
Πηγαίνει κοντά για να ρωτήσει τι σημαίνουν οι λέξεις αυτές για πλοίο. Οι άνδρες που βρίσκονται μπροστά του δεν θυμίζουν ναυτικούς. Καλημερίζει και δείχνει την πινακίδα με τη ονομασία σε κάποιο πιο ηλικιωμένο από τους άλλους.
« – ΄Εχει μια όμορφη ιστορία αυτό το πλοίο που βλέπεις και έχει την πινακίδα με την παράξενη ονομασία.. Συμβολίζει την συνεργασία δέκα Δήμων για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της ανεργίας και των αστέγων που πλήττουν την πρωτεύουσα. Οι δήμαρχοι , μαζί με τα δημοτικά συμβούλια έφτιαξαν ένα πιλοτικό πρόγραμμα για να αντιμετωπίσουν την έλλειψη εργατικών χεριών που υπάρχει σε άλλους δήμους , εκτός Αττικής, καλύπτοντας και το πρόβλημα της ντόπιας ανεργίας των μεγαλουπόλεων. Υπάρχουν σε άλλες επαρχίες, ανάγκες για έργα υποδομής, δασοφυτεύσεις, δεντροφυτεύσεις οπωροφόρων δέντρων, μελισσοκομικές εργασίες εργασίες και κυρίως συλλογή ελαιοκάρπου. Το πλοίο αυτό είναι ένα πλοίο γραμμής που δεν έχει χειμερινούς επιβάτες, λόγω έλλειψης τουριστών. Αυτήν την εποχή, όμως, χρειάζονται , πολλές ελληνικές πόλεις και κυρίως νησιά, εργατικά χέρια συντήρησης δρόμων , προστατευτικών κιγκλιδωμάτων, κ.α. Στην Αθήνα που ζούν οι περισσότεροι άνεργοι, θα πρέπει να δημιουργείτο ένα διαδημοτικό δίκτυο μεταξύ Αθηναϊκών δήμων και Περιφέρειας. Αυτό και έγινε. Δέκα Δήμοι ναύλωσαν, ένα πλοίο που θα κάνει ένα ταξίδι. Στα λιμάνια που θα σταματάει, θα αποβιβάζει τους απαιτούμενους από τον τοπικό Δήμο αναγκαίους για την ολοκλήρωση του έργου που ζητούν. Οι Δήμοι της περιοχής θα συντηρούν με δικά τους έξοδα, σε συνεργασία με ιδρύματα της Εκκλησίας, της τοπικής αυτοδιοίκησης και την σίτιση και διανυκτέρευση των εργατών. Το έργο που θα παραχθεί , θα αμοιφτεί ανάλογα. Αυτή η εποχή είναι η πιο συμφερτική, γιατί τα ναύλα του πλοίου είναι φθηνά και τα τοπικά ξενοδοχεία έχουν τιμές κόστους λόγω έλλειψης πελατών. Επιπλέον , το πλοίο θα έχει και μια πανελλαδική αποστολή αλληλεγγύης. Το στελεχωμένο με όλες τις ειδικότητες ιατρείο του πλοίου θα είναι σαν ένα μικρό κινητό νοσοκομείο που θα αντιμετωπίσει όλα τα καταγεγραμμένα προβλήματα των κατοίκων της περιφέρειας. ΄Ετσι και το πρόβλημα της έλλειψης υγείας θα αντιμετωπιστεί, και το πρόβλημα της ανεργίας ή ημιαπασχόλησης θα βρούν κάποια διέξοδο. ΄Αν και εσύ πιστεύεις, ότι μπορείς να λάβεις μέρος σε αυτό το πρώτο πιλοτικό ταξίδι, σήμερα, ξεκινάμε για νησιά Αιγαίου και Θράκη. Υπάρχει ένας κατάλογος με τα έργα που απαιτούνται σε κάποια νησιά και στην Θράκη, και υπάρχουν κάποιες ελλείψεις λόγω ακυρώσεων. ΄Αν ξέρεις να διαβάζεις, και θέλεις να έρθεις, δώσμου μια ταυτότητα και συμπλήρωσε την αίτηση. Σε τρείς ώρες, θα ταξιδεύεις. Εγώ, που σου μιλώ, είμαι ένας, από τους καταγραφείς του προγράμματος.»…..
Ο Στέλιος δεν μπορεί να πιστέψει στα αυτιά του. Το προχθεσινό όνειρο έγινε πραγματικότητα. Όλα δείχνουν πως η ανάγκη αδελφώνει και τα χάσματα γεφυρώνονται.

Σε λίγη ώρα βρίσκεται πάνω στην πρύμνη του πλοίου. ΄Εχει τακτοποιήσει την βαλίτσα και το σλήπιν μπάγκ μέσα σε μια τετραθέσια καμπίνα και βγήκε μαζί με τους συνεπιβάτες του για μια βόλτα πρίν την αναχώρηση. Σήμερα, δεν θα φάει κόλυβα, ούτε φακές, γιατί το μενού γράφει κοτόπουλο με πατάτες, ούτε θα κοιμηθεί σε σλήπιν μπαγκ. Κοιτάζει τους γλάρους που περπατούν μαζί με τα περιστέρια στην προκυμαία. Κάθε επιβάτης έχει και την δική του πονεμένη ιστορία. Το βράδυ, μετά το δείπνο, θα έχει πολλά να πεί ο καθένας. Κανένας, όμως, δεν θα τον πιστέψει όταν θα λέει, ότι αυτό το πλοίο, το είχε δεί στο όνειρό του, πρίν δύο μέρες.
Το τελευταίο σάλπισμα του πλοίου σαλπίζει την αφετηρία μιάς νέας ζωής. Μακάρι να ήταν και η αρχή μιας νέας μορφής αλληλεγγύης, μιας νέας μορφής συνεργατικής κοινωνίας. Στο επόμενο ταξίδι ο Στέλιος εύχεται να μπορεί να διηγηθεί τις όμορφες εμπειρίες αυτής της περιπέτειας, που τώρα ξεκινάει..
Καλό ταξίδι, Στέλιο …..!!!!!




Το διαβάσαμε στο olympia.gr

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Ψήφος εμπιστοσύνης - παραφροσύνης



ΣΤΑΘΗΣ
Μόλις πριν από τρεις μέρες ο κ. Πρωθυπουργός εξήγγειλε μείωση φορολογικών συντελεστών για επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα. Ψέματα έλεγε. Πάλι! Η εξαγγελία αυτή δεν περιέχεται στο σχέδιο για τον Προϋπολογισμό.


Δεν προκαλεί έκπληξη πλέον το ότι ο κ. Πρωθυπουργός ψεύδεται. Ούτε ευκολία με την οποίαν ψεύδεται. Ούτε η συχνότητα με την οποίαν ψεύδεται. Αρχής γενομένης απ’ τα Ζάππεια, αν μετρήσει κανείς τα ψέματα του κ. Πρωθυπουργού, θα τα βρει όσα τα άστρα του ουρανού - όσα βλέπει κανείς διά γυμνού οφθαλμού, νύχτα εν αιθρία και ασέληνο.
Αυτά ακριβώς τ’ άστρα του ουρανού τάζει ο κ. Σαμαράς κάθε φορά που λέει ότι θα βγούμε απ’ το Μνημόνιο, ότι θα επιστρέψουμε στις αγορές, ότι θα αποκαταστήσει τις αδικίες - τα άστρα του ουρανού, αλλά στον συγκεκριμένο πλανήτη Γη, στο σαντζάκιον η Ελλάς, το χαράτσι από έκτακτο γίνεται μόνιμο - αλλά, άκου θράσοςμειωμένο κατά 30%!..
Δεν ξέρω αν υπάρχει ένα θέμα στο οποίον ο κ. Πρωθυπουργός να μην πιάσθηκε ψεύτης. Με τα ψέματα έφθασε έως εδώ. Από ψέματα περικυκλωμένος τώρα πολιορκείται. Και με ψέματα επιχειρεί ηρωική έξοδο. Όμως. Μειώσεις στις συντάξεις (κι άλλες) προβλέπει ο Προϋπολογισμός που θα καταθέσει - προφανώς στο πλαίσιο της αποκατάστασης των αδικιών.
Ο κ. Σαμαράς δεν ζητά ψήφο εμπιστοσύνης, ζητά ψήφο παραφροσύνης.
Ο Προϋπολογισμός -κατά το σχέδιο που δόθηκε στη δημοσιότητα- είναι εκ προοιμίου ψεύτης! Προβλέπει ανάπτυξη 2,9%! Πώς; σε ποιον πλανήτη, σε ποιο απ’ τα άστρα του ουρανού; Προβλέπει μείωση της ανεργίας κατά 5%!.. Πώς,πού, σε ποιον κομήτη και ποιον Αρμαγεδδώνα;
Όχι μόνον δεν μειώνει τους φόρους η κυβέρνηση της Λίστας Λαγκάρντ, αλλά εξαγγέλλει περικοπές περίπου 450 εκατομμυρίων απ’ τη μισθοδοσία του Δημοσίου - όσα περίπου χρωστάνε σε φόρους η Μερσεντές, η Μπεμβέ, η Όπελ, για να μην αναφερθούμε σε ΧόχτιφΖήμενς και δεν συμμαζεύεται. Δεν πρόκειται περί θράσους, ούτε ανικανότητας, πρόκειται περί συνειδητής δολοφονίας της χώρας. Περί εκτέλεσης Συμβολαίου Θανάτου.
Ο Προϋπολογισμός είναι ενιαύσιος θεμελιώδης νόμος του κράτους. Ο προηγούμενος, όπως και σειρά προηγούμενων, συντάχθηκε ψεύτης και βγήκε ψεύτης. Το ίδιο και το σχέδιο για τον τρέχοντα Προϋπολογισμό. Συντάσσεται εκ προοιμίου ψευδής και θα βγει ψευταράς. Διότι (δεν φθάνουν οι άθλιες προβλέψεις του αλλά) θα αναθεωρηθεί επί τα χείρω. Όπως έγινε και με τους προηγούμενους. Κάθε φορά έφερνε η κυβέρνηση έναν εν γνώσει της ψεύτη Προϋπολογισμό στη Βουλή, με την Τρόικα (άλλα και την ίδια) να τον χειροτερεύουν στη συνέχεια, ώστε μετά την εκτέλεσή του, χειρότερα να εκβαίνουν πάλι τα πράγματα. Νέα μέτρα να χρειάζονται (νέα ψέματα ότι νέα μέτρα «δεν χρειάζονται» να λέγονται) - κι αμέσως μετά, τα διαψευσθέντα να εφαρμόζονται. Ένας φαύλος κύκλος, ένα σπειράλ θανάτου - για πόσο ακόμα;
Χρόνο αγοράζει ο κ. Σαμαράς. Και τον αγοράζει με αίμα. Ανέργων, συνταξιούχων, υπαμειβόμενων, αυτόχειρων, ενώ η κυβέρνησή του και οι Δυνατοί παραμένουν στρογγυλοκαθισμένοι στα κέρδη τους, στην ασυλία τους, φορολογική και πολιτική- πού; σε μια χώρα που δεν έχει πλέον Ασυλία η ίδια!Διότι την Ασυλία της χώρας, το Σύνταγμα, την καθημερινή ζωή του λαού, τα πήραν και τα πούλησαν προς ίδιον όφελος οι φιρφιρίκοι που κάθε χρόνο καταθέτουν έναν ψεύτη Προϋπολογισμό – ή μήπως απ’ όλα αυτά δεν προσπορίζονται ίδιον όφελος οι τράπεζες, οι πολυεθνικές και οι σμπίροι τους. Συμβόλαιο θανάτου εκτελούν αυτοί οι τύποι και ωφελούνται απ’ αυτό. Βγάζουν φράγκα απ’ τους φόνους.
Τα υπόλοιπα, τα σοβαροφανή και τα πολιτικώς ορθά, τα ακούω βερεσέ. Πρωθυπουργός που πιάνεται να λέει ψέματα ποταμηδόν, που καταντάει έωςΜπαλτάκου για να εκτελεί τις εντολές των Επικυρίαρχων, δεν τα κάνει για την ψυχή των προγόνων του.
Και είναι χειρότερο, αν ο ίδιος είναι τίμιος -και ο κ. Σαμαράς είναι τίμιος- να αφήνει γύρω του να γίνεται το πανηγύρι των πονηρών, όπως άλλωστε έκαναν και ο κ. Σημίτης, ο κ. Καραμανλής, ο κ. Μητσοτάκης και ο Ανδρέας. Τι να το κάνεις να είναι ο Καίσαρ έντιμος, αν γύρω του οργιάζουν οι πονηροί. Εργαλείο τους έχει γίνει, θέλει δεν θέλει. Εργαλείο και όργανο. Και οι Καίσαρες δεν είναι αφελείς, τα ξέρουν αυτά. Κι αποδέχονται τον ρόλο, υποκύπτουν στους«νταβατζήδες». Αυτό το φαινόμενο, της διαπλοκής και της διαφθοράς,
οδήγησε τη μεταπολιτευτική Ελλάδα στην παρακμήΜια «ενθουσιώδη» παρακμή την εποχή της ψευδούς ευμάρειας, μια παγωμένη κι αδιάφορη παρακμή σήμερα. Με τους πονηρούς να τρώνε, να πίνουν και να ευφραίνονται έχοντας πλέον φωνάξει και τους κατακτητές να τους κρατούν τα μπόσικα.
Τρώει ο κατακτητής τη μερίδα του λέοντος, τρώει και ο πονηρός τη μερίδα της ύαινας. Και φτιάχνουν από κοινού τον Προϋπολογισμό της Καρμανιόλας.
Δεν πρόκειται συνεπώς καν για μια ψήφο εμπιστοσύνης στην παραφροσύνη, αλλά για εγκαρτέρηση απέναντι στην εκτέλεση ενός Συμβολαίου Θανάτου που ελπίζεις ότι εσένα θα σε αποτελειώσει τελευταίον...

Το διαβάσαμε στο enikos.gr

Ραχήλ Μακρή: Καλό ταξίδι προς το μεγάλο μαντρί

Δριμύτατη επίθεση στους Ανεξάρτητους Έλληνες εξαπέλυσε με ανάρτησή της στην προσωπική της σελίδα στο Facebook, η Ραχήλ Μακρή.

Αναλυτικά τα όσα έγραψε η κ. Μακρή:

«Θεωρούν υβριστικό ότι τους ζητώ να μην συνεργαστούν με την ΝΔ και ψηφίσουν για πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Θεωρούν υβριστικό ότι τους ζητώ να μην συνυπογράφουν τροπολογίες με τον Άδωνη που θίγουν το δημόσιο συμφέρον και υπονομεύουν το έργο της δικαιοσύνης"

Θεωρούν υβριστικό ότι τους ζητώ να καταδικάσουν την συνεργασία με κόμματα και πρόσωπα που ευθύνονται για την ανθρωπιστική κρίση του Ελληνικού λαού.

Θεωρούν υβριστικό το ότι τους ζητώ να εκπληρώσουν τις θεσμικές υποχρεώσεις και να τηρούν τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Θεωρούν υβριστικό ότι τους ζητώ να ασκήσουν πειθαρχικό έλεγχο στα στελέχη που έδρασαν αντικαταστατικά, αντικινηματικά και υπονόμευσαν το κίνημα.

Θεωρούν τον εαυτό τους πολύ σπουδαίο για να ζητήσουν συγγνώμη όταν θίγουν την τιμή, την αξιοπρέπεια και την πολιτική υπόσταση αυτών που για δύο χρόνια στάθηκαν στυλοβάτες του κοινοβουλευτικού έργου των ΑΝΕΛ.

Καλό ταξίδι προς το μεγάλο μαντρί».
Από enikos

Ξεκίνησε το πρόγραμμα του ΟΑΕΔ για τους 5.000 ανέργους – Οι δικαιούχοι και η διαδικασία

Ξεκίνησε χθες στις 12:00 το μεσημέρι η ηλεκτρονική υποβολή αιτήσεων για συμμετοχή στο πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων με σκοπό την δημιουργία 5.000 νέων θέσεων εξαρτημένης εργασίας πλήρους απασχόλησης. Όι επιχειρήσεις που θέλουν να ενταχθούν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα το οποίο θα θα επιδοτεί με 450 ευρώ το μήνα το μισθολογικό κόστος του ανέργου, εφόσον υπάρχουν κενές θέσεις, υποβάλλουν ηλεκτρονικά αίτηση υπαγωγής – εντολή κενής θέσης – υπεύθυνη δήλωση, η οποία είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα του Οργανισμού (www.oaed.gr).
Προϋπόθεση για την υποβολή της ηλεκτρονικής αίτησης είναι η έκδοση κωδικού πρόσβασης (κλειδαρίθμου) στο πληροφοριακό σύστημα του ΟΑΕΔ, τον οποίο οι επιχειρήσεις παραλαμβάνουν από τις αρμόδιες Υπηρεσίες του ΟΑΕΔ (ΚΠΑ2), ενώ σε περίπτωση που μία επιχείρηση δεν διαθέτει θα πρέπει εκπρόσωποί της να επισκεφτούν την Υπηρεσία του ΟΑΕΔ (ΚΠΑ2) στην αρμοδιότητα της οποίας ανήκει η έδρα της επιχείρησης και να προσκομίσουν:
-Ατομικές επιχειρήσεις: Βεβαίωση έναρξης επιτηδεύματος.
-Νομικά πρόσωπα: πρόσφατο καταστατικό της επιχείρησης από όπου θα προκύπτει η μετοχική ή/και εταιρική σύνθεσή της καθώς και το ΑΦΜ της επιχείρησης.
Δικαιούχοι είναι όλες οι επιχειρήσεις και γενικά οι εργοδότες του ιδιωτικού τομέα, που ασκούν οικονομική δραστηριότητα. Στο πρόγραμμα εντάσσονται οι επιχειρήσεις που δεν έχουν προβεί, κατά τη διάρκεια του τριμήνου πριν την ημερομηνία της αίτησης (ημερολογιακά) για υπαγωγή στο πρόγραμμα, σε μείωση προσωπικού λόγω καταγγελίας σύμβασης εργασίας. Οι επιχειρήσεις που εξαιρούνται αναφέρονται αναλυτικά στην Πρόσκληση που θα αναρτηθεί στην ηλεκτρονική διεύθυνση του ΟΑΕΔ, www.oaed.gr.
Ποιοι είναι οι ωφελούμενοι
Ωφελούμενοι είναι οι άνεργοι οι οποίοι:
-Διαθέτουν δελτίο ανεργίας σε ισχύ κατά την υπόδειξή τους από το αρμόδιο ΚΠΑ 2 και μέχρι την πρόσληψή τους.
– Έχουν συμπληρώσει το τυποποιημένο έντυπο εξατομικευμένης προσέγγισης και έχουν συμφωνήσει σε ατομικό σχέδιο δράσης.
– Είναι Έλληνες πολίτες ή πολίτες άλλου κράτους μέλους της ΕΕ ή είναι ομογενείς που έχουν δικαίωμα διαμονής και απασχόλησης στη χώρα μας.
– Είναι ηλικίας 25 έως 66 ετών, δηλαδή να έχουν συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας τους και να διανύουν το 26ο έτος και το 67ο έτος αντίστοιχα κατά την ημερομηνία υπόδειξής τους από την αρμόδια Υπηρεσία.

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Υπό νέο Μνημόνιο η χώρα για να πάρουν… 5 δισ. οι τραπεζίτες!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Χωρίς καθεστώς επιτήρησης της Ελλάδας από την ΕΕ, η ΕΚΤ δεν θα αγοράζει χρεόγραφα από τις ελληνικές τράπεζες, είπε ωμά ο Ντράγκι
Σε τραγικά επίπεδα έχει καταβυθιστεί το διεθνές κύρος της χώρας και αυτό πλέον αρχίζει να αποτιμάται και σε… χρήμα! Για να βάλουν στα προηγούμενα Μνημόνια την Ελλάδα, οι Γερμανοί και η ΕΕ είχαν δανείσει τη χώρα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, άσχετα αν στην πραγματικότητα όλα αυτά τα χρήματα τα ξαναπήραν αμέσως οι ίδιοι για να σώσουν τις ιδιωτικές ευρωπαϊκές τράπεζες, στις οποίες χρωστούσε η Ελλάδα. Τώρα όμως η χώρα και ο λαός της απειλούνται να  ξαναμπούν αμέσως και επίσημα σε καθεστώς νέου Μνημονίου (καθώς υποτίθεται ότι το τρέχον λήγει στα τέλη Δεκεμβρίου) για το γελοίο ποσό των… 5 ή το πολύ 7 δισεκατομμυρίων ευρώ! Μάλιστα, ο ελληνικός λαός θα μπει υπό νέο μνημονιακό ζυγό και επισήμως για να πάρουν τα 5 δισ. όχι το κράτος, αλλά οι… τραπεζίτες! Δεν πρόκειται για κάποιο περίπλοκο και δυσνόητο για τον απλό πολίτη «κόλπο» που θα οδηγήσει τελικά τα χρήματα στα θησαυροφυλάκια των τραπεζών. Τώρα έχουν τόσο αποχαλινωθεί που μας το λένε ευθέως. Κατάμουτρα!
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφάσισε την περασμένη εβδομάδα ότι για να ενισχύσει τις τράπεζες των χωρών της ΕΕ -τις ιδιωτικές, εννοείται, τράπεζες- θα αγοράζει από αυτές τόσο «καλυμμένα ομόλογα» όσο και «τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια» ή ABS (Asset BackedSecurities) κατά την αμερικανική τραπεζική ορολογία. Τα ABS δημιουργούνται από τις τράπεζες συγκεντρώνοντας στεγαστικά, επιχειρηματικά, καταναλωτικά κ.λπ. δάνεια, τα οποία στη συνέχεια πωλούνται σε «γύπες» που ελπίζουν να μπορέσουν να αρπάξουν περιουσιακά στοιχεία οφειλετών ή και σε εξειδικευμένους επενδυτές, οι οποίοι φυσικά τα μεταπωλούν με σκοπό το κέρδος. Η ΕΚΤ λοιπόν αποφάσισε να αγοράζει έως και το 70% των τίτλων αυτών των δύο κατηγοριών που κατέχει η κάθε συστημική ευρωπαϊκή τράπεζα. Το ποσοστό τέτοιων τίτλων που θα αγοράζει από κάθε τράπεζα η ΕΚΤ εξαρτάται από το πόσο αξιόπιστους θα κρίνει τους σχετικούς τίτλους.
Στην ΕΕ των 28 χωρών-μελών όμως υπάρχουν και δύο «χώρες-σκουπίδια», η… Ελλάδα και η Κύπρος! Κατατάσσονται στις «χώρες-σκουπίδια» επειδή τα κρατικά τους ομόλογα ανήκουν στην κατηγορία αυτή. Η Ελλάδα και η Κύπρος βρίσκονται σήμερα τρεις ολόκληρες βαθμίδες πιο κάτω από το κατώτατο όριο χαρακτηρισμού των κρατικών ομολόγων τους ως «σκουπιδιών» από την ΕΚΤ. Για να ελεήσει λοιπόν και τις ελληνικές και τις κυπριακές τράπεζες που οι κυβερνήσεις των δύο κρατών λεηλάτησαν τους κατόχους κρατικών ομολόγων ή τους καταθέτες αρπάζοντάς τους κολοσσιαία ποσά, η ΕΚΤ αποφάσισε ότι ειδικά για την Ελλάδα και την Κύπρο θα αγοράσει έως το 30% των σχετικών τίτλων, που κατέχει η κάθε μία από τις τέσσερις ελληνικές συστημικές τράπεζες. Υπό μία όμως θεμελιώδη προϋπόθεση, η οποία θα ισχύει μόνο γι’ αυτές τις δύο «χώρες-σκουπίδια»: για να αγοράσει η ΕΚΤ από τις ελληνικές και τις κυπριακές τράπεζες τέτοιους τίτλους, απαιτεί η Ελλάδα και η Κύπρος ως κράτη να βρίσκονται σε καθεστώς επιτήρησης της οικονομίας τους από την ΕΕ και την ΕΚΤ!
Οι λαοί των δύο χωρών δηλαδή να βρίσκονται υπό μνημονιακό καθεστώς, με όσα δεινά συνεπιφέρει αυτό για ολόκληρο τον πληθυσμό, προκειμένου να πάρουν λεφτά οι… Ελληνες τραπεζίτες! Εξωφρενικό! Η υπόθεση προσλαμβάνει κωμικοτραγικές διαστάσεις, όταν συνειδητοποιεί κανείς έναντι τίνος ποσού θα υπαχθεί η Ελλάδα στο νέο «Μνημόνιο Ντράγκι». Βάσει των υπολογισμών της αντίστοιχης υπηρεσίας της Citibank, οι τέσσερις ελληνικές μεγάλες τράπεζες κατέχουν συνολικά τέτοιους τίτλους αξίας 44,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων 20,9 δισ. σε καλυμμένα ομόλογα και 23,4 δισ. ευρώ σε τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια. Ειρήσθω εν παρόδω ότι τα μισά από αυτά τα έχει η Εθνική Τράπεζα (21,9 δισ. συνολικά, εκ των οποίων τα 11,5 σε καλυμμένα ομόλογα και τα 10,4 σε τιτλοποιημένα δάνεια). Τραπεζικά υψηλόβαθμα στελέχη εκτιμούν ότι στην πιο αισιόδοξη περίπτωση από αυτά τα 44,3 δισ. η ΕΚΤ θα μπορούσε τελικά να κρίνει αποδεκτούς τους τίτλους αξίας 30 δισ. ευρώ.
Ταυτόχρονα ελπίζουν ότι σε πρώτη φάση η ΕΚΤ θα μπορούσε να αγοράσει από τις ελληνικές τράπεζες τίτλους αξίας 4-5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Είναι προφανώς κάτι παραπάνω από εξοργιστικό να μπει ολόκληρος ο ελληνικός πληθυσμός και επισήμως σε νέο μνημονιακό καθεστώς για να πάρουν οι τραπεζίτες 5 δισεκατομμύρια! Ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι δεν άφησε κανένα περιθώριο ελπίδας: «Χωρίς πρόγραμμα, δεν υπάρχουν αγορές» τίτλων από ελληνικές και κυπριακές τράπεζες, ξεκαθάρισε με απόλυτη σαφήνεια απαντώντας σε σχετική ερώτηση! Τελεία και παύλα! Και μόνο ο τρόπος που μπαίνει το δίλημμα, προκαλεί θύελλα οργής: Για να πάρουν 5 δισ. ευρώ οι Ελληνες τραπεζίτες, ο ελληνικός λαός πρέπει να δεχτεί να μπει και επισήμως σε νέο καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας! Θα απαντήσει άραγε «ναι» η κυβέρνηση; Ιδωμεν.

ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΩΝΤΑΣ…

kartesios280914
Το βασικότερο επιχείρημα της συγκυβέρνησης κατά του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν εκφράζει «σταθερές θέσεις». Τα κόμματα της συγκυβέρνησης καταγγέλλουν την ύπαρξη «αντιδράσεων» από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στις θέσεις που εκφράζει ο Αλέξης Τσίπρας. «Δεν είναι εικόνα κόμματος που θέλει να κυβερνήσει, αυτή που παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ» επαναλαμβάνουν διαρκώς κυβερνητικά στελέχη και τα ραδιοτηλεοπτικά παπαγαλάκια τους. «Η απουσία ξεκάθαρων επιλογών θα οδηγήσει τη χώρα σε καταστροφή αν κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ» ξαναματαλένε τα κυβερνητικά στελέχη και τα ραδιοτηλεοπτικά παπαγαλάκια τους.
Αν τους ακούσει κάποιος άσχετος όλους αυτούς να καταγγέλλουν την «απουσία ομοιομορφίας στις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ», είναι λογικό να σχηματίσει την άποψη ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εμφανίζονται το διάστημα της συγκυβέρνησης με ενιαίες θέσεις και κοινές απόψεις, καθώς και να πιστέψει ότι τίποτε δεν είναι ικανό να διαταράξει την αρμονική συγκυβέρνηση των δύο κομμάτων. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στο πώς κυβερνάται αυτή η χώρα στο διάστημα της συγκυβέρνησης, μαζεύοντας μόνο μερικούς τίτλους ειδήσεων της φετινής χρονιάς από ΜΜΕ φιλικά προσκείμενα στη συγκυβέρνηση:
– Διαφωνία του ΠΑΣΟΚ με τις διατάξεις «πόθεν έσχες». Ζητεί την απόσυρσή τους
- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ για ανοικτά μαγαζιά τις Κυριακές. Αντίδραση Μωραΐτη στην υπουργική απόφαση
- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ για την προκήρυξη ΤΑΙΠΕΔ για τον ΟΛΘ
- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ για τα 5 ευρώ στα πολυϊατρεία
- Γεωργιάδης για τη διαφωνία του ΠΑΣΟΚ στο 25ευρο: Νιώθω λίγο Στουρνάρας…
- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ για τις ρυθμίσεις στον ΕΝΦΙΑ
- Διαφωνεί το ΠΑΣΟΚ για την τήρηση του μνημονίου
- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ για τις πρωτοβουλίες για τους αστέγους
- Δεν καταργείται το Εθνικό Ινστιτούτο Εργασίας έπειτα από τη διαφωνία ΠΑΣΟΚ
- Ο Θεόδωρος Αμπατζόγλου νέος Διοικητής του ΟΑΕΔ. Διαφωνία ΠΑΣΟΚ
- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ με αφορμή τις προτάσεις που επεξεργάζεται ο πρωθυπουργόςΑντώνης Σαμαράς για τη συνταγματική αναθεώρηση
- Δηλητηριάζει τις κυβερνητικές σχέσεις το θέμα του εκλογικού νόμου που άνοιξε αιφνιδιαστικά ο Ευάγγελος Βενιζέλος. 
- Η διαφωνία του ΠΑΣΟΚ σε τέσσερα κυρίως άρθρα οδήγησε σε διακοπή την αποψινή συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου που αφορά διορθωτικές παρεμβάσεις στον «Καλλικράτη», στη Βουλή.
- Έκανε πίσω ο Χατζηδάκης στο θέμα των λαϊκών αγορών – Αποδέχθηκε τις αντιρρήσεις του ΠαΣοΚ
- Διαφωνία Λοβέρδου – Μητσοτάκη για τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων των Πανεπιστημίων
- Νέα διαφωνία Στουρνάρα – Βενιζέλου σχετικά με την  ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης  με τους τροϊκανούς
- Νέα ανοιχτή διαφωνία Βενιζέλου με τον Δ. Αβραμόπουλο σχετικά με την λελογισμένη χρήση μηχανοκίνητων μέσων στις παρελάσεις
- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ – ΝΔ για το αντιρατσιστικό
 - Διαφορετικές προσεγγίσεις για την επόμενη ημέρα της κυβέρνησης, μετά τις ευρωεκλογές, διατυπώνουν οι κ. Αντώνης Σαμαράς και Ευάγγελος Βενιζέλος
- Kόντρα ΠΑΣΟΚ – ΝΔ για τα τηλεοπτικά σποτ με τα επιτεύγματα της τελευταίας διετίας
- Διαφωνεί με τη ρύθμιση για τα φαρμακεία ο Κρεμαστινός: “Θα προβληματιστώ αν θα ψηφίσω ή όχι”
- Βενιζέλος κατά Σαμαρά-Αθανασίου για το σύμφωνο συμβίωσης
- Έξαλλος ο Βενιζέλος με τον Σαμαρά που ανακοίνωσε μέτρα υπέρ της απασχόλησης τα οποία είχε προτείνει το ΠΑΣΟΚ και που μερικά εξ αυτών ήδη εφαρμόζονται.
- Ριζική διαφωνία ΠΑΣΟΚ στο θέμα της παραβίασης ασύλου στις κατοικίες των φορολογουμένων χωρίς προηγούμενη άδεια δικαστικών αρχών
- Διαφωνία Κουκουλόπουλου για την πώληση της «μικρής ΔΕΗ»
- «Φτιασίδωμα» στον τρόπο προσδιορισμού του 15% της αξιολόγησης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη μετά τις αντιδράσεις του ΠΑΣΟΚ
- Κυβερνητικές ενστάσεις για το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό -Διαφωνούν βουλευτές ΝΔ-ΠΑΣΟΚ
- Αντιδρά το ΠΑΣΟΚ στο νομοσχέδιο αναδιάρθρωσης της Αστυνομίας
Υπάρχουν καταγεγραμμένες κι άλλες πολλές διαφωνίες και συγκρούσεις όχι μόνο μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και μεταξύ του ΠΑΣΟΚ με τον εαυτό του όπως επίσης καιμεταξύ της Νέας Δημοκρατίας με τον εαυτό της. Μερικά μπάχαλα δε, εντός των κοινοβουλευτικών ομάδων αυτών των δύο κομμάτων δεν ξεχνιούνται εύκολα.
Κι όμως, παρά το γεγονός των, κυριολεκτικά, καθημερινών διαφωνιών εντός της συγκυβέρνησης, Σαμαράς και Βενιζέλος επιμένουν ότι «η χώρα κυβερνάται άψογα», ότι «η χώρα σώζεται», ότι «η Ελλάδα βρίσκει το βηματισμό της», ότι «η πατρίδα μας ξαναβρίσκει το κύρος της ανάμεσα στους εταίρους μας», ότι «οι επενδυτές δείχνουν την εμπιστοσύνη τους».
Γεννάται, λοιπόν, το απλό ερώτημα: Γιατί η χώρα «πάει καλά» με μία συγκυβέρνηση της οποίας τα κόμματα αλληλοδαγκώνονται μέχρι και για το ποιο είναι πιο «δημοκρατικό» και ποιο είπε τομεγαλύτερο ψέμα στους ψηφοφόρους αλλά διαβεβαιώνουν ότι κάποιες διαφορετικές θέσεις που εκφράζονται εντός του ΣΥΡΙΖΑ θέτουν σε άμεσο κίνδυνο το μέλλον της χώρας;
Ο πανικός των κομμάτων της συγκυβέρνησης τα οδηγεί επικοινωνιακά αλλά και λειτουργικά στην αυτοκαταστροφή τους. Και άραγε, αν η συγκυβέρνηση αυτή ήταν τόσο πολύ πετυχημένη και αν «το μέλλον ανήκει σε κυβερνήσεις συνεργασίας», τότε γιατί και ο Σκανδαλίδης και ο Κούλης του Μητσοτάκη ανακοινώνουν από τώρα τη λήξη της; Ρητορική η ερώτηση. Από πανικόβλητους ηλίθιους δε μπορείς να περιμένεις σοβαρή απάντηση.

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

ΠΕΣ ΤΑ

Γράφει ο Γιάννης Λιώρης
Ο Στέλιος απολύθηκε ή μάλλον ούτε αυτό δεν μπόρεσε, από την πολυεθνική που δούλευε τα τελευταία 12 χρόνια, για να μη δικαιούται ούτε αποζημίωση, ούτε καν ταμείο ανεργίας και έτσι άθελά του δικαίωσε για ακόμη μια φορά τον τίτλο του γκαντέμη κι αχαΐρευτου, που τόσο συχνά του απένειμε η πεθερούλα του τελευταία, στις κρυφές κουβέντες με την κόρη της.
Πήγανε με το σωματείο να κατάσχουν την περιουσία του διευθύνοντος συμβούλου, έλα όμως που οι δικηγόροι τούς ψιθύρισαν στ' αυτί πως τίποτα δεν έχει στ' όνομά του και πως, και να τον βάλουν φυλακή, έχει λέει μια παλιά, ξεχασμένη σκλήρυνση κατά πλάκας και πολλά τσιράκια, γιατρούς, βουλευτές και δικαστές που θα τον βγάλουν έξω στο πιτς-φιτίλι.
"Τι θες να κάνω εγώ, μπορώ να τα βάλω μονάχος μου με δαύτους;", ήταν το μόνιμο μότο του στην γκρίνια που σιγοντάρει τη φτώχεια νύχτα μέρα.  
Βρε να' ναι καλά ο Ανέστης που τον έπαιρνε που και που για βοηθό μπογιατζή τις λίγες φορές που έβρισκε κι αυτός κάτι να βάψει."Έτσι, για να' χει μούτρα το παιδί στο φροντιστήριο, όχι ότι και κει δεν είμαστε τρία μηνιάτικα πίσω, μα μέχρις εδώ τα βόλευα, κανείς δεν έχει χάσει ούτε ευρώ από μένανε", κορδωνότανε με ιερή σχεδόν την αγανάκτηση.
Τα τελευταία τρία χρόνια κάτι μικρές οικονομίες που είχανε για ώρα ανάγκης τις σήκωσε απ' την τράπεζα, "άσε μη μας τις φάνε κανα βράδυ και βρεθούμε με τίποτα δραχμές, που λεν στο καφενείο" και τις έκρυψε μέσα στο βάζο που είχανε τη ζάχαρη. Κάθε μήνα έχυνε όλη τη ζάχαρη σε μια λεκάνη, άνοιγε τρία-τέσσερα σακουλάκια που είχε κάνει μασούρι το χρήμα, ίσιωνε τα πενηντάευρα, έβγαζε τσιγκούνικα λίγα από δαύτα και πήγαινε στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς να τα χαλάσει σε πεντάευρα, άντε δεκάευρα το πολύ.
Το πρωί που έφευγε να ψάξει για καμιά δουλειά, άφηνε 10 ευρώ στο κομοδίνο για τα έξοδα της μέρας: 1,60 για το εισιτήριο του παιδιού, 0,80 για κουλούρι, 5 ευρώ για κά-να μακαρόνι, λίγη γραβιέρα, άντε και λίγα φρούτα από αυτά που πριν το σάπισμα  βγάζουν στις προσφορές τα σούπερ μάρκετ.
"Α, Τούλα, άμα σου περισσέψει κανένα ευρουλάκι πάρε μου και μια μπύρα και πες στη μάνα σου άμα της βάλουν σήμερα το ΕΚΑΣ, το φροντιστήριο του παιδιού και το νερό τα 'χω απλήρωτα να της πεις. Κι άμα δε γυρίσω το μεσημέρι φάτε, θα' χει βρει τίποτα ο Ανέστης αλλά δεν έχω τηλεκάρτα να σε πάρω, γεια"!
Έτσι κυλούσε η ζωή, χωρίς στάλα μπύρα αλλά με άφθονη τηλεόραση τα βράδια, "βρε καλά που είναι κι αυτή δε λες και μαθαίνουμε τι δυστυχία σέρνεται εκεί έξω",... μέχρι εκείνο το βροχερό απόγευμα του Οκτώβρη. Αρκούδες έριχνε όταν μπήκε στο εμπορικό κέντρο μ' ένα τσούρμο αναψοκοκκινισμέ-νων, καταβρεγμένους απ' την κορφή ως τα νύχια, που έτρεχαν να διασώσουν ό,τι μπορούσαν κάτω από το γυάλινο σκέπαστρο της οροφής. Τα φωτισμένα μαγαζιά και οι γεμάτες κόσμο σκάλες που ανεβοκατεβαίνανε ασταμάτητες, μοιάζαν στα μάτια του όαση μέσα σε μια έρημο φτώχειας και μιζέριας.
"Τώρα θα μου πεις, στην έρημο βλέπει κανείς αντικατοπτρισμούς, άλλα πάλι, δεν μπορεί, για να υπάρχουνε τόσα μαγαζιά ανοιχτά κάποιοι θα πρέπει διάολε ακόμα να ψωνίζουν", σκέφτηκε την ώρα που το μάτι του έπεσε σ' ένα παντελόνι μιας πλούσιας βιτρίνας. 148 ευρώ έγραφε ανερυθρίαστα από κάτω το ταμπελάκι και βάλθηκε να λογαριάζει, με τόσα λεφτά, πόσα άραγε πακέτα μακαρόνια και πόσες μπύρες αγοράζεις. Τώρα τελευταία το έκανε πολύ συχνά αυτό, τα πάντα τα μετρούσε σε μπύρες και μακαρόνια, σε βαθμό που, αν κούφια ώρα, μας έβγαζαν απ' το ευρώ μια μέρα και μας δίνανε για νομίσματα μπύρες και μακαρόνια, αυτόν δε θα μπορούσε κανείς στα ρέστα να τον ρίξει.
Δίχως να το σκεφτεί και χωρίς σχεδόν να το καταλάβει, χώθηκε στο μαγαζί που 'χαν μπουκάρει κι άλλα θύματα της ανισορροπίας του φαινομένου του θερμοκηπίου και σκότωναν την ώρα τους απ' ό,τι φαίνεται χαζεύοντας, κανείς δεν έστριβε ούτε το βλέμμα προς ταμείο μεριά. "Πόσα χρόνια έχω να βάλω πάνω μου ένα καινούριο ρούχο, θα μου πεις βέβαια τα Χριστούγεννα πήρε η Τούλα το παλτό και το παιδί τα adidas, ε..., άλλοι τρώνε απ' τα σκουπίδια, όμως..., αν δοκίμαζα αυτό το παντελόνι τίποτα δε στοιχίζει, άλλωστε οι δοκιμές είναι ακόμα τσάμπα", συλλογίστηκε κουτοπόνηρα ψάχνοντας στην κρεμάστρα για κάνα τριανταοκτάρι.
Έπιασε ένα μα του φάνηκε κάπως φαρδύ στη μέση, " κοίτα να δεις, με τόσο μακαρόνι κι όμως, έχω χάσει" είπε μέσα του και πήρε και δεύτερο, ένα νούμερο παρακάτω. "Τελικά το 36 μια χαρά έπεσε πάνω μου", σκέφτηκε σαν το 'δε στον καθρέφτη. Ύστερα, γύρισε πάλι στο παραβάν, ξαναφόρεσε το δικό του και κρέμασε τ' άλλα δύο στις κρεμάστρες τους με σχολαστικότητα και προσοχή στην τσάκιση, "τι φταίει το κοριτσάκι να τρέχει να τα μαζεύει για πέντε κατοστάρικα απ' το πρωί ως το βράδυ, άσε πια και τις Κυριακές".
Εκείνη την ώρα τα φώτα τρεμοπαίξανε νευρικά, λίγο προτού ο Κουφοντίνας τ' ουρανού απασφαλίσει τον πυροκροτητή κι ανατινάξει το πιο γεμάτο σύννεφο. Οι αντοχές της γυάλινης οροφής θύμιζαν άμυνα του Παναθηναϊκού στο Καραϊσκάκη, οι σκάλες έμειναν κόκαλο και όλοι οι συναγερμοί άρχισαν να ουρλιάζουν σαν ηλεκτρική, αφηνιασμένη αγέλη. Κάτι γυάλινο κομματιάστηκε στο ισόγειο και ήταν ηλίου φαεινότερο πως μερικές αναιμικές γεννήτριες δεν μπορούσανε να τρομάξουν το σκοτάδι, τουλάχιστον όχι την ώρα που όλοι χίμηξαν έξω από τα μαγαζιά να δούνε τι συμβαίνει μαζί κι αυτός, με δυο ολοκαίνουργια στα χέρια παντελόνια.
Του 'κανε εντύπωση πώς γκρεμίστηκε μια τέτοια τζαμαρία και ίσα που πρόλαβε να δει κάποιους να τρέχουνε στο δρόμο, στη βροχή, μέσα στο χαλασμό, όταν ένα βαρύ, σιδερένιο χέρι προσγειώθηκε στον δεξιό του ώμο και  τον σώριασε κατάχαμα πάνω σε αναρίθμητα, σπασμένα κρυσταλλάκια. Ύστερα, έβλεπε μπότες γύρω του να πηγαινοέρχονται κλοτσώντας το κορμί του, που τις έστελναν κατά πάνω του σεκιουριτάδες θεόρατοι, μες σε χακί στολές, που ξεφύ-τρώνανε από κάθε γωνία κι όροφο. Συνήλθε, ποιος ξέρει πόσο μετά, μέσα σε κάτι που έμοιαζε μ' αποθήκη, με σφάχτη σ' όλο το κορμί και με μια πλάτη προθήκη έκθεσης κρυστάλλων. Η μπλούζα από μπροστά, κόκκινο λάβαρο, υγρό και στο στόμα η στυφή πικρίλα του αίματος. "Λέγε ρε πώς σε λένε; Από που 'σαι ρε ρεμάλι, ποιοι είναι στη συμμορία σας που ρημάζει τα μαγαζιά ρε πούστη;  Λέγε ρε, τι είσαι, κωλαλβανός, Βούλγαρος, Ρουμάνος, τι είσαι ρε αλήτη";
Πριν προλάβει να καταλάβει τι του ξημέρωσε, ένοιωσε το στόμα του να συντρίβεται όπως η τζαμαρία και η τελευταία εικόνα που αποθήκευσε πριν την απενεργοποίηση, ήταν ένας αγκυλωτός σταυρός κρυμμένος κάτω από χακί μανίκι.  Ξαναξύπνησε με πόνο αβάσταχτο και με δυο δόντια γερμένα προς τα μέσα να λογχίζουνε τη γλώσσα από τα πλάγια. Χοντρές, κόκκινες στάλες κάθε δυο-τρία δεύτερα, σημάδευαν την μύτη του παπουτσιού και σπάγανε σε πιτσιλιές ολόγυρα στα πλακάκια. Το πρώτο που είδε από το μάτι που ακόμα άνοιγε, ήταν ένα ποτήρι με νερό να πλησιάζει αργά στο πρόσωπό του, μαζί με ένα χέρι που έβγαινε μέσα από μια κάτασπρη μανσέτα που 'χε γύρω της ένα σκουρόχρωμο, μπλε μανίκι από σακάκι.  Με δυσκολία  συγκράτησε το ποτήρι απ' το τρέμουλο, το έφερε στα χείλη, έβαψε κόκκινο το νερό κι άκουσε τον παφλασμό που κάνανε τα δόντια βουτώντας στο αιμάτινο ζουμί.
"Κύριε Έλληνα", μια φωνή που απλωνότανε βαριά απ' το σκούρο σακάκι, "θα σας παρακαλούσα να με ακούσετε με την δέουσα προσοχή. Όπως θα έχετε ήδη αντιληφθεί, οι άνδρες ασφαλείας του Κέντρου Εμπορίου σας συνέλαβαν επ' αυτοφώρω να διαπράττεται το ιδιαίτερα αξιόποινο αδίκημα της κλοπής, αν και δεν είναι καθόλου βέβαιο πως διαπράξατε μόνον αυτό.  Τούτη την ώρα ελέγχεται η συμμετοχή σας στη συμμορία που λήστεψε το κοσμηματοπωλείο του ισογείου, που φαίνεται να σχετίζεται με άλλα παρόμοια χτυπήματα και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις κινείται στις παρυφές της τρομοκρατίας.
Τα πράγματα δυστυχώς για σας κύριε Έλληνα είναι σκούρα. Προσέξτε λοιπόν τι θα κάνετε από 'δω και μπρος χωρίς την παραμικρή παρέκκλιση, επαναλαμβάνω, χωρίς την παραμικρή παρέκκλιση απ' όσα λέω: Ένα αυτοκίνητο της ασφαλείας του Κέντρου θα σας μεταφέρει στον Ευαγγελισμό και θα σας αφήσει ένα τετράγωνο πριν από την πύλη. Θα απευθυνθείτε στα επείγοντα όπου θα δηλώσετε ότι τα τραύματα που φέρετε στο πρόσωπο και το σώμα οφείλονται σε τροχαίο ατύχημα, μετά το οποίο ο ασυνείδητος οδηγός σας εγκατέλειψε αβοή-θητο στην άσφαλτο. Τα μικρά θραύσματα που υπάρχουν στην πλάτη σας είναι από το σπασμένο παρμπρίζ του αυτοκινήτου. Από την ταραχή σας δεν συγκρατήσατε τον αριθμό ή την μάρκα του οχήματος. Αν κληθεί από το νοσοκομείο η τροχαία να σας πάρει κατάθεση θα επαναλάβετε ακριβώς τα ίδια. Την ίδια περιγραφή θα κάνετε και στα οικεία σας πρόσωπα, όταν σας δώσουν το εξιτήριο. Θα παρακολουθείστε σε εικοσιτετράωρη βάση και οποιαδήποτε παρέκκλιση από τις οδηγίες πιστέψτε με, θα έχει για σας και το οικογενειακό σας περιβάλλον οδυνηρές συνέπειες. Ελπίζω να έγινα κατανοητός. Ορίστε και η ταυτότητα που πρόσκαιρα αφαιρέσαμε από το πορτοφόλι σας, δεν είμαστε κλέφτες εμείς αγαπητέ μου. Και τώρα πηγαίνετε, συντόμως θα επικοινωνήσουμε μαζί σας για τα περαιτέρω. Καλό κουράγιο, κύριε Έλληνα"...
Λίγες μέρες μετά, όταν χτύπησε το τηλέφωνο και τον καλέσανε στα γραφεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Εμπορίου, είχε ήδη διαβεί τις πύλες της κολάσεως και οι τρεις διάβολοι με τα μαύρα κοστούμια και τ' αγγελικά πρόσωπα, που ήταν στημένοι απέναντί του, άρχισαν αμέσως την ξενάγηση. "Θα αναρωτιέστε βέβαια, γιατί δεν σας παραδώσαμε στην αστυνομία και γιατί δεν σας στείλαμε στα δικαστήρια", είπε ο πρώτος. "Γιατί κανείς σ' αυτή τη χώρα δεν έχει σε καμία υπόληψη την αστυνομία και τη δικαιοσύνη της κύριε Έλληνα", απάντησε κοφτά ο δεύτερος. "Και γιατί η τάξη και ο νόμος εδώ μέσα, είμαστε εμείς, ολοκλήρωσε κυνικά ο τρίτος. Γνωρίζετε κύριε Έλληνα ποια είναι η ετήσια ζημία της επιχείρησης μας από τις κλοπές τις δικές σας και των ομοίων σας; Εκατό χιλιάδες ευρώ, μάλιστα κύριε καλά ακούσατε, εκατό χιλιάδες ευρώ ετησίως. Αποφασίσαμε λοιπόν πως όποιος συλλαμβάνεται να κλέβει θα ξεπληρώνει ολόκληρο το απολεσθέν ποσό. Μας χρωστάτε εκατό χιλιάδες ευρώ κύριε!
Βεβαίως, μπορείτε να μην αποδεχτείτε το χρέος ή να το θεωρήσετε επαχθές ή και επονείδιστο, όπως λέμε οι δικηγόροι, αλλά πριν το κάνετε να ρίξετε μια ματιά στην κάμερα ασφαλείας που σας δείχνει να τρέχετε μπροστά στην σπασμένη τζαμαρία του κοσμηματοπωλείου με τα κλοπιμαία στα χέρια, μαζί με τους τρομοκράτες που όπως λένε στην προκήρυξή τους το απαλλοτρίωσαν λέει, για να ενισχύσουν τον αγώνα τους. Ξέρετε πόσα χρόνια θα φάτε για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση κύριε Έλληνα; Θα σαπίσετε στη φυλακή. Βεβαίως, μπορούμε να τ' αφήσουμε όλ' αυτά και να επιδιώξουμε μια αμοιβαίως επωφελή συμφωνία: Επειδή είστε χρόνια άνεργος, σκεφτήκαμε να σας προσλάβουμε ως φορτοεκφορτωτή στις αποθήκες μιας των επιχειρήσεών μας. Θα αμείβεσθε με τον βασικό μισθό των 586 ευρώ μηνιαίως από τα οποία θα παρακρατούνται τα 250, μέχρι της τελικής εξοφλήσεως του χρέους σας. Η εργασία τρεις Κυριακές τον μήνα είναι υποχρεωτική. Για την κατοχύρωση της επιχείρησης μας έναντι πιθανής αθέτησης της συμφωνίας εκ μέρους σας, θα αποδεχτείτε μία προσημείωση του ακινήτου στο οποίο διαμένετε, στην οδό Τενέδου 33, στο έκτο όροφο, στην Κυψέλη. Οποιοδήποτε έσοδο ήθελε προκύψει στη διάρκεια αποπληρωμής του χρέους σας, θα παρακρατείται αυτομάτως.  Έχετε μία μέρα καιρό ν' αποφασίσετε κύριε Έλληνα".
Περάσανε δυόμιση χρόνια μέχρι το βράδυ που τον έπιασε η κρίση. Ήταν Φλεβάρης, σούρουπο, η Τούλα είχε βγει και ο Αντώνης διάβαζε μέσα σε δυο πουλόβερ και μια παλιά ζακέτα για Πανελλήνιες. Βγήκε στο μπαλκόνι και πέρασε το ένα πόδι πάνω από το κάγκελο και ύστερα το άλλο. Άρχισε να ουρλιάζει να βγει έξω η γειτονιά. Το παιδί πετάχτηκε έξω σαστισμένο: "Πατέρα τι πας να κάνεις; Γύρισε μέσα σε παρακαλώ, τι πας να κάνεις";  "Εγώ φταίω αγόρι μου, εγώ μονάχα φταίω: Που 'τρεχα με τη μάνα σου στο Σύνταγμα χτυπώντας κατσαρόλες κι αυτοί ρίχναν με πολυβόλα, που 'βλεπα τις απολυμένες καθαρίστριες και δεν μ' ένοιαζε που τις διώξανε, που ρίζωσα στον καναπέ και που τους άφησα να σφάξουνε τον Παύλο, που θαμπώθηκα απ' το χρυσάφι τους και όχι από τις Σκουριές, που ο παππούς σου τους έλιωσε πάνω στην Αλβανία κι εγώ έκανα Αλβανό εσένανε. Εγώ μονάχα φταίω, που 'φτασα να 'μαι δούλος τους. Έλα, βάλε στο στήθος μου τα χέρια σου και σπρώξε με, πέτα με στον ακάλυπτο, μου αξίζουν τα ποντίκια του, η γλίτσα κι υγρασία. Σκότωσέ με να σωθείς εσύ αγόρι μου. Εγώ είμαι το πρόβλημά σου. Σάπισα... Γι' αυτό σου λέω, πέτα με απ' τη ζωή σου τώρα!".
Εδώ η αφήγηση τελειώνει.
Αδερφέ μου Έλληνα, δεν ξέρω τι τέλος να δώσω σε τούτη την ιστορία, ίσως γιατί δεν έχω αποφασίσει ούτε κι εγώ πώς θα τελειώσει, νοιώθω όμως, πως το τέλος τούτης της ιστορίας πρέπει να το γράψουμε όλοι μαζί, αντάμα.
ΥΓ. Σε όσους, αυτό που λέμε φιλότιμο και μόνο στη γλώσσα μας υπάρχει, τους σώριασε στον ακάλυπτο. Όταν η δημοκρατία γυρίσει, θα πρέπει να τους τιμήσουμε όπως τον Άγνωστο Στρατιώτη, με ένα μνημείο ισάξιο: στον Άγνωστο Πολίτη.
Το διαβάσαμε στο koutipandoras.gr